Հարցազրույց | Սիմոնա դը Բովուար, 1959 թվական Interview | Simone de Beauvoir,1959

«Ես դեմ եմ ճնշման բոլոր ձևերին»

Հարցազրույց | Սիմոնա դը Բովուար, 1959 թվական

Ֆրանսիացի փիլիսոփա և գրող Սիմոնա դը Բովուարը (1908-86) ուշադրության կիզակետում էր հայտնվեց իր նշանավոր «Երկրորդ սեռը» (1949) ֆեմինիստական աշխարության և իր հայտնի «Մանդարիններ» (1954) վեպի հրապարակումներից հետո: Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո, Ալբեր Կամյուի և իր սիրեցյալ  Ժան-Պոլ Սարտրի հետ միասին, նրանք որոշել էին ձևավորել նոր հասարակություն՝ հիմնված ազատության և արդարության իդեալների վրա: Այս եղանակով, եռյակը նաև նպաստեց ԱՄՆ-ում և Ֆրանսիայում այնպիսի տեղաշարժերի, որի հետևորդները գրականության և արվեստի միջոցով փորձում էին տարածել էկզիստենցիալ փիլիսոփայությունը, կամ գոնե վայելել կյանքը: 1959 թ.-ին  այս հարցազրույցը հեռարձակվել էր կանադական հեռուստատեսությամբ, այն ժամանակ, երբ Կամյուն ու Սարտրը կոմունիզմի շուրջ արդեն տարաձայնություններ ունեին և հրաժարվում էին էկզիստենցիալիստական ​​պիտակից: Այնուամենայնիվ, Բովուարը կարողանում է համոզիչ կերպով ներկայացնել իդեոլոգիայի արժեքը, նույնիսկ եթե դրանք հեռու էին էկզիստենցիալիզմի այն արժեքներից, որոնք, ըստ հարցազրուցավարի, ոգևորում են «ներշնչվող, աղմկոտ, ջազ սիրող երիտասարդներին»: Այս լայնածավալ հարցազրույցում Բովուարը քննարկում է իր տեսակետները փիլիսոփայության և քաղաքական ակտիվիզմի հատման վերաբերյալ, ամբողջ աշխարհում կանանց կարգավիճակի վերաբերյալ՝ առաջարկելով այդ ամենը հասկանալ մշակութային լույսի ներքո, ինչպես նաև ներկայացնում է փիլիսոփայության և մարդկայնության հանդեպ իր համոզմունքները:

‘I’m against all forms of oppression’

Interview | Simone de Beauvoir,1959

The French philosopher and writer Simone de Beauvoir (1908-86) was at the height of her influence after she published her landmark feminist treatise The Second Sex (1949) and her acclaimed novel The Mandarins (1954). In the wake of the the Second World War, alongside Albert Camus and her lover Jean-Paul Sartre, she had set out to usher in a new society built around ideals of freedom and justice. In doing so, the trio had also helped to ignite movements in the US and France whose adherents sought to spread Existentialist philosophy through writing and art – or, at very least, have a raucous good time. By the time this interview with de Beauvoir aired on Canadian television in 1959, Camus and Sartre had already fallen out over Communism and abandoned the Existentialist label. Still, de Beauvoir is able to make a compelling point for the value of ideology even as she distances the values of the Existentialists’ cause from, in the interviewer’s words, the ‘noisy, rowdy jazz-loving young people’ they inspired. In this wide-ranging interview, de Beauvoir also discusses her views on the intersection of philosophy and political activism, and the condition of women worldwide, offering insights into the cultural moment as well as her deeply help beliefs on philosophy and the human condition.


Վերև